http://sofiapotari.blogspot.gr/

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

"Ασφόδελοι και Κυπάρισσοι"





"Aσφόδελοι και Kυπάρισσοι"

Εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ
Αθήνα, Ιούλιος 2017

Κυκλοφορεί αρχές Σεπτεμβρίου.

 H ποιητική συλλογή μου με τίτλο «Ασφόδελοι και Κυπάρισσοι» αποτελείται απο δύο μέρη. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει 26 ποιήματα και το δεύτερο 17 θρήνους - μοιρολόγια και ασχολείται με το θέμα του θανάτου, ως γεγονότος καταλυτικού, απόλυτου και μυστηριώδους κι ως στοιχείου που ποτέ μα ποτέ δεν θα πάψει να "φλερτάρη" με την ανθρώπινη ψυχή, συγκινώντας, θέλγοντας, ταράζοντας.
Ο έρωτας «μπερδεύεται" και "ερωτοτροπεί" μαζί του, κρυφά ή φανερά. Εναγκαλίζεται το θάνατο, ως αντίπαλο δέος, ως μελέτη του, ως υπόσχεσις κι ως ελπίς, ως δύναμις, πότε υπέρτερη και πότε υποτακτική.
Αν τα ποιήματα αυτής της συλλογής είχαν χρώμα, αυτό θα ήταν το μαύρο και το κόκκινο. Ακόμα κι εκεί όπου ίσως κανείς διαισθάνεται το λευκό, το χρώμα στην πραγματικότητα είναι μαύρο και κόκκινο. Του έρωτα και του θανάτου. Είναι ποιήματα έμμετρα και προσεγγίζουν το θέμα θάνατος, όπως εγώ διαισθάνομαι, με τρόπο "ερωτικό". Τα δε μοιρολόγια, είναι εις την ουσία δημοτικά τραγούδια, δηλωτικά της προσπάθειας του ανθρώπου να ορθώση ανάστημα και να "αντέξη" την αναπόφευκτη μοίρα του αφανισμού και της απώλειας αλλά και να εκφράση την ανάγκη του να τιμήση τον νεκρό του.

Το ξεχωριστό εξώφυλλο του βιβλίου κοσμείται μοναδικά από τον πίνακα με τίτλο “Τhe summoning of the Muse” της αγαπημένης μου Iolia Nathalis, ζωγράφου, Χανιά Κρήτης, ενώ αντί προλόγου, διαβάζουμε το υπέροχο αφήγημα του αγαπητού μου Γεωργιάδη Βασιλείου, Ιστορικού – Συγγραφέως, με τίτλο «Αγγένητος Θάνατος» από το Βιβλίο Πέμπτο της Σιωπής, εκδόσεις ΜΕΜΦΙΣ 2017.
Tους ευχαριστώ θερμά.

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Εξομολόγησι προς την αιώνια γυναίκα– Σοφία Πόταρη

εξομολόγησι προς την αιώνια γυναίκα– Σοφία Πόταρη




















όταν στο στόμα σου
τσόφλι ραγίζω
κι όταν στο στήθος σου
γάλα δακρύζω
πονώ               
πόνο αχνιστό
πόνο άγιο
σειρήνα εσύ της θλίψης μου
μάντισσα των δακρύων μου


painting, by Yuri Klapuh 1963-





Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

έρωτας στο θερινό σεληνόφως – Σοφία Πόταρη



έρωτας στο θερινό σεληνόφως – Σοφία Πόταρη



























είπες

πεινώ! ετούτη τη χρυσή κι ολόλαμπρη σελήνη
που στρογγυλήν υπόσχεση το κύμα καταπίνει

είπα

διψώ! την ασημόχαρη κι ατίθαση αρμύρα
που φεγγαρίσια θάλασσα το σώμα μ’ επλημμύρα

σε στρώμα γείραμε γλυκό με βελουδένια φύκια
προσκέφαλο είχαμε βυθού κοράλλια κι αρμυρίκια

στα στήθια μου κολάστηκες σελήνη αφρισμένη 
στο στόμα σου ασώτεψα θάλασσα θαμπωμένη 





painting, by me 



Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Μηλίτσα – Σοφία Πόταρη

Μηλίτσα – Σοφία Πόταρη





Μηλίτσα μ' ανθοστόλιστη, μικρή περδικομάτα
ο τόπος σειέται και ριγά σαν ροβολάς τη στράτα
με τ’ αλαφρό ποδάρι σου και το λευκό σου χέρι
πατείς με και σκοτώνεις με με δίκοπο μαχαίρι
μηλίτσα μου γλυκόστηθη και ηλιοβαφτισμένη
έλα ν’ αλλάξουμε φιλιά μετά το μεσημέρι
τη στάμνα βάστα αδειανή , τη ρόκα με τ’ αδράχτι
κι έλα χαρά μου όμορφη στου ποταμού την άκρη
ν’ αγαπηθούμε σαν πουλιά, να πέσουμε σαν κάστρα
χρυσαετοί στον ουρανό να λάμψουμε σαν τ΄άστρα


πίνακας, Σοφία Βλάχου





Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

ένα τραγούδι για τη μηλιά – Σοφία Πόταρη



ένα τραγούδι για τη μηλιά – Σοφία Πόταρη






με το χέρι μου τραβάω της μηλιάς δροσό κλαδί
και το πρόσωπό μου κρύβω σε ολάνθιστο τσαμπί
ω τι άρωμα, τι χρώμα, τι της φύσης ομορφιά
λαμπροφορεμένη νύφη που χορεύεις στο βοριά

ω του Ήλιου θυγατέρα, της Σελήνης αδερφή
γείρε λίγο να μυρίσω των ανθών σου την πνοή 
κι όταν με γλυκοζαλίσεις και δικό σου με κρατάς
χάρισέ μου τα φιλιά σου που στα μήλα σου φυλάς